صباح تا به شام ؛ اگر توبه كرد بر او گناهى نوشته نمىشود « 1 » . و از حضرت امام جعفر « 2 » صادق سلام اللَّه عليه « 3 » پرسيدند از مردى كه : گناهى از او صادر شود « 4 » در حالت غضب ، آيا خداى تعالى او را مؤاخذه مىنمايد « 5 » ؟ ( فرمودند : خداى عزّ وجلّ كريم‌تر است از آنكه كار را بر بنده‌اش دشوار سازد و تنگ گيرد بر او چيزى را كه اختيار نداشته باشد « 6 » . ونيز از آن حضرت مروى است كه : هيچ مؤمنى نيست مگر آنكه از براى او گناهى مىباشد كه مدّتى ترك او را مىكند و بعد از آن قصد آن « 7 » گناه مىكند . و اين معنا دارد آيهء كريمه « 8 » كه در كلام مجيد نازل شده : « إِلَّا اللَّمَمَ » « 9 » . بعد از آن فرمودند كه : لَمم آن است كه مردى قصد گناه مىكند و توبه مىنمايد ، پس خداى تعالى او را مؤاخذه نمىكند « 10 » ) « 11 » . و حضرت امام موسى كاظم عليه السلام فرمودند : به تحقيق كه قوّت داده خداى عزّ وجلّ مؤمن را به فرشته‌اى كه حاضر [ m . b 29 ] مىشود در نزد او هر وقتى كه كار خوبى مىكند و پرهيزكار مىباشد و غايب مىشود هر وقتى كه گناه مىكند و ستمكار مىگردد . و آن فرشته نشاط مىكند از راه خوشحالى هرگاه « 12 » عمل خوبى مىكند و به كنارى مىخزد از غمگينى هرگاه عمل بدى مىكند ، پس پاس نعمت حقّ « 13 » را بداريد

--> ( 1 ) . الكافي 2 : 437 ح 1 . ( 2 ) . s a - امام جعفر . ( 3 ) . سلام اللَّه عليه / s a عليه السلام . ( 4 ) . a + و . ( 5 ) . مىنمايد / a نمىكند . ( 6 ) . الكافي 8 : 254 ح 360 . ( 7 ) . m - قصد آن . ( 8 ) . s - كريمه . ( 9 ) . نجم : 32 . ( 10 ) . الكافي 2 : 442 ح 3 . ( 11 ) . ميان پرانتز از a افتاده است . ( 12 ) . s a + كه . ( 13 ) . حقّ / a خود .